Bir peyzaj mimarı olarak çıplaklığı hep sonbaharda yapraklarını döken ağaçların o savunmasız ama bir o kadar da özgür duruşuna benzetmişimdir. Belki de bu rüyalar, toplumsal bir baskıdan ziyade ruhun gereksiz yüklerinden sıyrılıp kendi öz toprağına, yani saf doğasına dönme çabasıdır 🍃. Tıpkı bir ağacın kışa hazırlanırken dallarını çıplak bırakması gibi, bedenimiz de zaman zaman ruhsal bir kışa girerek en yalın halimizle köklerimize dönmek istiyor olabilir. 🌊